Overzicht van mijn leesjaar 2024 in boeken

Het jaar 2024 loopt op zijn eind en dat is een logisch moment om eens terug te kijken op welke boeken ik het afgelopen jaar gelezen heb. Wat zijn de hoogtepunten en ook welke boeken had ik liever niet gelezen. Allereerst een kort overzicht van mijn leesjaar in een paar cijfers:

• In 2024 heb ik 75 boeken gelezen
• Bij benadering zijn dit 22.663 pagina’s
• Deze 75 boeken zijn als volgt verdeeld over de verschillende genres:
  • 50 literatuur
  • 6 thrillers
  • 18 non-fictie
  • 1 feelgood

Als ik aan het eind van jaar door de lijst van boeken ga die ik gelezen heb, dan zijn er een aantal die indruk hebben gemaakt en die ik tot mijn favorieten reken. Mijn favoriete 5 boeken van 2024 zijn:

• Het late leven – Bernhard Schlink
• Dius – Stefan Hertmans
• Nacht – Elie Wiesel
• Dit soort kleinigheden – Claire Keegan
• De druiven der gramschap – John Steinbeck

Wat er op valt aan dit lijstje is dat er 2 boeken op staan die het afgelopen jaar zijn uitgegeven: Het late leven en Dius. Ook Dit soort kleinigheden is recent, van 2021 en is afgelopen jaar prachtig verfilmd en zeer de moeite waard om te gaan kijken.

Het afgelopen jaar heb ik Bernhard Schlink ontdekt, het is eigenlijk niet te geloven dat Het late leven het eerste boek dat ik van hem gelezen heb en dat ik nog niet eerder wat van hem had gelezen, zoals bijvoorbeeld De voorlezer. Afgelopen jaar heb ik ook Olga van hem gelezen. Ion het eerste gedeelte lijkt het een eenvoudige roman, maar in de tweede helft is er een interessante wending. Ik ben van plan om de komende periode meer van hem te lezen.

Dius is de laatste roman van Stefan Hertmans, over de vriendschap tussen een docent en een leerling. Dius is wat mij betreft een nieuw hoogtepunt in het oeuvre van Stefan Hertmans, niet alleen vanwege het verhaal maar vooral ook door de stijl waarin het geschreven. Poëtisch, zintuigelijk en romantisch zijn termen die regelmatig opduiken in de recensies van het boek om de schrijfstijl te duiden.

Nacht en De druiven der gramschap zijn klassiekers en hoeven geen nadere duiding waarom mijn lijst van lees hoogtepunten staan van 2024.

Als ik door het lijstje van gelezen boeken heen ga, dan zijn ook boeken waarvan ik mij afvraag “Waar gingen ze ook al weer over?” of die terugkijkend eigenlijk niet de moeite waard van het lezen waren. Boeken die ik met de kennis van nu niet gelezen zou hebben in het afgelopen jaar zijn:

• Alkibiades – Ilja Leonard Pfeijffer
• Becks laatste zomer – Benedict Wells
• Een wild dier – Joel Dicker
• The Licoln Highway – Amor Towles
• Elizabeth Finch – Julian Barnes

Alkibiades van Ilja Leonard Pfeijffer heeft veel positieve reacties gehad van recensenten en lezers, maar het viel mij toch enorm zwaar om te lezen. Ik heb een haat-liefde verhouding met Ilja Leonard Pfeijffer en dit komt door zijn weelderige, barokke schrijfstijl. Bij zijn eerder roman Grand Hotel Europa werd ik uiteindelijk het verhaal ingetrokken. Bij Alkibiades was dit niet het geval. Ook de omvang van de roman,  943 pagina’s, maakt dat ik met gemengde gevoelens terug kijk op het lezen van dit boek.

In de afdeling non-fictie zijn er 3 boeken waar ik de aandacht op wil vestigen:

• Tegen totalitarisme – George Orwell
• De tech coup – Marietje Schaake
• The Pentagon’s Brain – Annie Jacobsen

Tegen totalitarisme is ooit een keer in mijn boekenkast terecht gekomen, en heb ik dit jaar gelezen. Het bevat een aantal essays van George Orwell, en ondanks dat deze essays 80 to 90 jaar geleden geschreven zijn, zijn ze nog steeds zeer lezenswaardig en ook vaak nog verrassend actueel. Ik kan een ieder alleen maar aanraden: Lees George Orwell!

De tech coup van Marietje Schaake gaat over de enorme macht positie die de Tech reuzen zoals Apple, Facebook, Microsoft, Amazon en X hebben opgebouwd. Het internet is niet aan landen gebonden, en hierdoor onttrekken de Tech reuzen zich aan de regelgeving. Met de recente inmenging van Elon Musk in de politieke verhoudingen in de verschillende landen en de invloed van sociale media op verkiezingen, is de noodzaak om tot regelgeving te komen alleen maar duidelijker geworden.

The Pentagon’s Brain van Annie Jacobsen ben ik op het spoor gekomen doordat haar roman Kernoorlog afgelopen jaar in het Nederlands is vertaald. The Pentagon’s Brain geeft een historisch overzicht van onderzoek dat is gedaan in opdracht van ministerie van defensie in de US. Het begint met de eerste experimenten met de waterstofbom en eindigt rond 2014 met onderzoek naar AI en computer-mens interfaces. Een interessant boek over veel ontwikkelingen die buiten ons zicht worden gehouden.

Tot slot een overzicht van al de omslagen van de 75 boeken die ik het afgelopen jaar heb gelezen.